Mijn dingetjes…

Ik liep vandaag tijdens de lunch over het terrein waar ik dagelijks mijn werk mag uitoefenen. Terwijl ik daar liep kreeg ik spontaan een flashback naar lang vervlogen tijden.

Ik was denk ik een jaar of 7 , misschien 8 en ik had gehoord van de open dagen van de Avro. De Avro, toen nog gezeteld in het mooie pand op de ‘s Gravelandseweg in Hilversum, deed dat jaarlijks. De deuren open voor publiek om te delen wat ze nou eigenlijk deden daar in dat “media” wereldje.

Ik had de oren van mijn vaders hoofd af gezeurd en kreeg mijn zijn, wij gingen naar de open dag van de Avro. Met zijn tweeën op de fiets (daar ik Hilversummer bij geboorte ben) en zo vroeg mogelijk. Kon niet goed slapen de avond daarvoor omdat ik zo gespannen was over wat ik daar zou treffen. Op de fiets dus naar de Avro. Eenmaal aangekomen liepen we naar binnen over de prachtige oprijlaan. Binnen was alles mooi aangekleed met licht en decor. De decor stukken van toen zoals wie van de drie glansten je tegemoet en de herkenning was groot.

Lampen zo groot als ik zelf op statieven die zoveel warmte uitstraalden dat een kachel niet nodig was. Het hele pand (voor zover ik me kan herinneren) mochten we door maar het goud was natuurlijk in de studio te vinden. Mijn vader liep rustig met me mee, had geen affiniteit met techniek dus moest het hebben van mijn enthousiasme.

De studio.. daar stonden ze.. de LDK camera’s, Thomson camera’s met lange lenzen op dolly (duur woord voor statief met wieltjes) en in het midden van de camera’s stond een treinbaan. Later leerde ik dat het oefenen met een treinbaan (miniatuur vanzelfsprekend) veel gebruikt werd bij bijvoorbeeld Zantbergen (later beter bekend als de Media Academie).

Ik wachte net zo lang tot er een plekje vrij kwam achter een camera. Ik was nog jong en nog niet zo lang dus een aanwezige Avro medewerker hielp mij de camera te doen zakken tot een hoogte waar ik mee kon werken. Hij legde mij eenvoudige uit wat de verschillende knoppen en hendels deden op de camera. 1 voor inzoomen, dichterbij halen, en 1 voor scherpstellen. Nadat ik de kennis tot mij had genomen en de held die mij het uit had gelegd had zien weglopen kroop ik achter de camera.

Uren en uren volgde ik de trein die rondjes reed over de miniatuur trein baan. Inzoomen, scherpstellen en mee draaien met de trein. Ik dreef mijn vader tot wanhoop want elke keer als hij weg wilde bllef ik maar zaniken om langer te blijven. Ik herinner me dat ik als laatste het pand uit liep en mijn vader compleet afgemat van het nietsdoen met me mee slofte richting de fiets. De beste man had van ‘s morgens 10 uur tot 5 uur ‘s middags in mijn buurt gestaan, gezeten en gehangen. Het was toen dat ik zeker wist dat ik iets in deze markt ging doen!

De jaren daarop ben ik nog elke keer geweest tot dat de open dagen op hielden te bestaan tot groot ongenoegen van mij natuurlijk. Denk dat mijn vader en wel blij mee was.

Vandaag liep ik over het Media Park en moest terug denken aan die tijd. Mijn vader zou denk ik best trots geweest zijn als hij gezien zou hebben dat ik inderdaad van mijn jongens droom een werkelijkheid heb kunnen maken. Ik heb spijkers getimmerd in decor, geluid gemaakt, beelden geschoten, beelden verwerkt, geluid verwerkt.. en vandaag de dag overzie ik dat hele proces… mede dankzij mijn vadertje die het geduld had met mij uren en uren te staan wachten op een plekje achter een studio camera bij de open dagen van de Avro!

 

Copyright http://fotovanhilversum.punt.nl

10 Responses to Open dagen!

  • Inge says:

    Mijn middelste heeft zich aangemeld voor de filmacademie, hij kan honderduit praten over lenzen, dollies, camera’s enzovoorts. Camerawerk is zijn droom!

  • Wilfred says:

    Wij gingen altijd op vakantie naar Bilthoven en ben van daaruit ook wel op de fiets naar Hillywood geweest om bij alle omroepen langs te gaan , ik heb nog veel met Veronica en ook wel bij Laapershoek geweest ! een fascinerende wereld !

  • moosworks says:

    mooi verhaal; een jongensdroom die uitkomt! hou ik van; dromen die uitkomen; moet je ook altijd najagen: dromen tot ze werkelijkheid geworden zijn!

  • Mariët says:

    sometimes dreams come true.
    En…………… wat een heerlijke vader had je, weet maar zeker dat jij daar trots zit te wezen op zijn wolk.,

  • Coen says:

    Heel herkenbaar, werd je ook wel met de paplepel ingegoten als je in Hilversum woonde (al had ook mijn pa niks met die techniek). Ik ben niet verder gekomen dan stage en afstuderen bij de AVRO, yep, in dat mooie pand nog aan de ‘s Gravelandseweg. Maar dan de financiele afdeling… De techniek is bij niet verder gekomen dan een hobby.

  • Diana says:

    Menno, wat schrijf je toch leuk:-) als je van je passie je werk niet had gemaakt, was je vast schrijver geworden! Achh de AVRO…. ligt 20 jaar van mijn leven. Net als Coen, financiele administratie 🙂

Reacties zijn tof.

Share if you care

Updates Blog via Email

Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.