Mijn dingetjes…

De afgelopen week was een rare, Antonie Kamerling was in ene dood.. de media buitelde over elkaar heen om met “gepast respect” zijn of haar verhaal te doen. Nee dit is geen blog over de man en hoe goed of slecht hij was.. daar is al voldoende over gesproken. Het gaat mij om de keuze die iemand maakt om een einde aan zijn leven te maken.

10 jaar gelden had ik waarschijnlijk ook gezegd dat iemand als dat “egoïstisch” of “gek” was.. dat doe je toch niet.. jouw eigen problemen laten wat het is en een ander opzadelen met jouw ellende.. dat doe je niet…. althans… 10 jaar geleden. Nu lees ik het en vraag me af wat zoiets teweeg brengt. Op welk moment in je leven zit je er zo diep doorheen dat de enige uitweg van pijn en depressie is een einde aan je leven te maken…

Weet je het leven gaat gewoon door hoe wrang dat ook is. Mijn vader stierf plotseling.. zo maar in ene dood.. weg afgelopen. Geen vrije keuze maar een speling van het lot. Tuurlijk je bent er kapot van en het slaat een gat in je hart die nooit echt meer gevuld zou worden .. maar het leven gaat door. De zon komt weer op, de mensen gaan weer aan het werk en jijzelf pakt ook je dingen weer op. Je gaat weer verder met leven. In het begin beheerst het je leven en denk je er de hele dag aan.. dan een paar keer per dag .. een paar keer per week .. een paar keer per maand.. en dan vaak alleen maar als je het even nodig hebt..

Een maatje, lang geleden .. reed zich dood tegen een boom .. 19 jaar oud… een leven voor zich weg… 20 jaar later.. de naam ken je.. het gezicht staat vaag in je hoofd en alleen een foto er bij pakken doet je weer terug denken aan die tijd. Het leven gaat door. Wellicht is het wel die ratio die iemand er langzaam toe laat komen te denken dat voor hem of haar de enige weg naar buiten zelfdoding is.. Misschien is ratio wel helemaal verdwenen in iemands gedachte en denken “ze” helemaal niet meer aan de consequenties van hun daden..

Ik weet wel dat het geen egoïsme is.. geen actie die met voorbedachte rade gedaan worden. Het is een proces waar je langzaam in verdwijnt. Stukje bij beetje zak je verder weg in de poel van depressie.. Geel wordt zwart… en licht wordt donker.. hoop is wanhoop… Wat hebben je kinderen aan een depressieve ouder.. Zo moet dat te rationaliseren zijn.. voor de geest van een iemand die dit doet.

Een midlife, begin 40 en er achter komen dat je niet bent waar je wil zijn.. Realiseren dat dit ook niet meer gaat lukken. En nee dan heb ik het niet over hen die een brommer kopen en een een maîtresse er bij willen.. Nee zij die serieus merken dat alles waar ze voor stonden niet is gelukt…
Door het leven als een boksbal.. steeds weer een dreun en net als je denkt weer op te staan komt de volgende al weer. “A person can only take so much” .. ergens stopt het en verlaat ratio je geest.. en neemt de chemie in je hoofd het over.

Zwelgen in zelfmedelijden … wanhopig op zoek naar uitwegen… Pas als je ooit een keer depressief geweest bent kun je je voorstellen hoe dat voelen moet. Alleen de pijn van elke dag in je hoofd.. het lachen is een “moetje” .. een manier om de vragen van je af te houden… een masker. Weinig slaap, verwaarlozing en afnemende vrienden.. Je moet er maar tegen kunnen een maatje die er niet meer zo veel “in” ziet zitten.. Dat stelt vriendschap wel op de proef! Met masker op door de dag.. net zolang tot dat je voor elk moment een nieuw masker hebt en niet meer weet wie er in de spiegel kijkt naar je.. Alleen maar onmogelijkheden zien.. alleen maar pijn.. dat houd niemand lang vol!

Ik veroordeel niet, ik oordeel niet maar zeg wel dat ik het probeer te begrijpen.. begrip voor een beslissing die sommige mensen nemen in hun leven.. hoe pijnlijk ook voor hen die achterblijven.

Zij die het hardst schreeuwen dat ze het doen zijn als met alles in het leven het hardst op zoek naar aandacht.. Het zijn hen die je niet hoort waar je zorgen over moet hebben.. Hen van wie je het nooit verwacht.. hen die ogenschijnlijk alles in hun leven mee hebben..

Rust… eindelijk rust! .. ik begrijp het wel…

18 Responses to Zo maar dood…

Reacties zijn tof.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Share if you care
Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.