Mijn dingetjes…

Voor mij strekt het asfalt zich voor me uit, boven me spelen de asgrijze en felwitte wolken een episch spelletje met de zon..

Naast mij op de grond een zwart mormel, een mormel dat zeer bedreven is geworden in het wakker houden van de bazen ‘s nachts. Nu gevloerd, kapot van een weekend buiten leven in complete vrijheid. Op de stoel naast me lang haar dat stijl naar beneden valt. Verzonken in een spelletje op de DS waar ze engelse woorden schrijven die vervolgens dan op het beeld verschijnen. “Hoe spel of schrijf je paard in het Engels?” vraagt ze? Ik spel het woord horse en trots laat ze me zien of ze het goed geschreven heeft. Af en toe kijkt ze even naar voren of opzij naar mij…

Rechts achter me een kinderstoeltje en uit dat kinderstoeltje komt het niet aflatende geluid “auto, vrachtwagen, bus… mooi auto… groot auto… papa auto… vrachtwagen… rode auto… mooi auto… ” en dat zonder oponthoud en continue. Het is niet echt praten maar meer murmelen wat hij doet.

Op de radio verteld Frank dat hij alles wel zou willen doen voor ene Linda, lijkt mij persoonlijk niet zo heel verstandig om “alles” te willen doen. Je weet maar nooit wat ze vraagt en dan heb jij net gezegd dat je dat allemaal doet.

Achter mij nog een soort van kind.. Hij heeft zich achter me gevouwen in de bank en ook hij zit verzonken in zijn DS. Af en toe vraagt hij een woord maar dat zijn er aanzienlijk minder.. blijkbaar is zijn engels inmiddels zo goed dat hij ook daar zijn vader niet meer voor nodig heeft.

Ik rij gewoon verder en zonder dat ze het weten vreet ik elke kilometer tijd die ik met ze spendeer op als zoete koek. Ik zou eigenlijk langzamer moeten rijden zodat ik ze nog wat langer in de auto heb maar morgen weer school enzo..

En dan ben je weer terug en schrijf je een blog. Een beetje ongemakkelijk zit ik op de bank met een rusteloos gevoel. “Cold Turkey” voelt het altijd een beetje na een paar intensieve dagen. Gelukkig weet ik dat ze op de beste plek van de wereld zijn en dat ik spoedig weer kan en mag genieten van dat waar ik inmiddels zo verschrikkelijk trots en gek op ben. Gek idee, als je ze niet hebt kun je het niet voorstellen dat er iets is waar je zo gek op kunt zijn..

Intensief en mooi weekend. Op naar heel en heel veel meer van deze!

Bakkie signing off..

 

17 Responses to De weekenden zijn de weekenden niet meer…

Reacties zijn tof.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Share if you care
Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.