Mijn dingetjes…

Vanmorgen tijdens het ontbijt keek ik op mijn mobiel naar de twitter en andere social media updates. Het was niet te vermijden, Osama was dood… De hele tijdlijn explodeerde aangaande dit feit. Even terug lezen leerde mij dat de mensen in de verschillende Amerikaanse steden stonden te juichen als ware het zij een “landstitel” hadden binnen gehaald (zo omschreef 1 van de journalisten het).

Nou moet je me niet verkeerd begrijpen en wil ik op voorhand heel erg duidelijk maken dat WAT de man heeft gedaan met geen enkele mogelijkheid goed te praten is. Wat er uit zijn naam is gebeurt is en mag nooit worden gebagatelliseerd of goedgekeurd. Mensen van het leven beroven is per saldo barbaars en alles behalve menselijk.

Juichen omdat iemand is gedood, op zich begrijp ik het wel. De man had natuurlijk vreselijke dingen gezegd en de verantwoordelijkheid genomen voor heel veel doden. Neem 9-11 wat natuurlijk een grote aanslag was met verstrekkende gevolgen op sociaal en economisch gebied. Daar had hij de verantwoording voor genomen. Hij steunde de aanslag en naar eigen zeggen was hij het brein. Hij was het brein achter veel dingen blijkbaar.. nogmaals het was geen vriendelijke vent van een deur verderop.

Dat gezegd hebbende heb ik moeite met de juichende mensen… want.. wat maakt “ons” anders dan “hem” als we genieten van iemands dood? Makkelijk gezegd ik weet het want ik had niets verloren en het raakte mij niet persoonlijk enzo.. Maar noem me gek (dat recht heeft een ieder) als een man als Osama na 10 jaar gevonden is en geëxecuteerd wordt zonder enige vorm van rechtspraak ben ik dan dom dat ik dat raar vind?

Dat de man dood is boeit me niet, ik mis hem verder niet maar ik blijf het raar vinden dan executie schijnbaar een legitieme vorm van “rechtspraak” is geworden als  het ons uitkomt.

Ben wel benieuwd naar rechtspraak als er een vader terecht staat die net de verkrachter van zijn 7 jarige dochter heeft vermoord. Executie omdat het uitkwam…

Weet je, juichen om de dood van iemand, hoe slecht ook, maakt je wat je zo graag dood ziet gaan… En wat is er te juichen, de opdrachtgever is dood? Het gedachtegoed zit diep verspreid in de volgelingen en zal alleen maar worden gevoed door executies als deze. Er zullen anderen klaar staan zijn plek in te nemen en de komende jaren zullen we een nieuwe nummer 1 op de “Most wanted” lijst zien. Nothing solved, nothing gained…

Ps nog maar even zeggen ik sta dus NIET achter het gedachtegoed van beide partijen! Doden om je punt te maken vind ik al lange tijd een stompzinnige en barbaarse manier.

13 Responses to Juichen om de dood…

Reacties zijn tof.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Share if you care
Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.