Mijn dingetjes…

Wat ik vanmorgen kreeg vond ik heel bijzonder. Ik kreeg een mail van een blog lezer en lotgenoot. In die mail werd mij beschreven hoe de laatste dagen van iemands moeder waren geweest. De momenten die je als familie deelt met elkaar en de ellende, pijn maar ook opluchting die daar bij komt kijken.

Ik heb de mail heel vaak gelezen en geen enkele keer met droge ogen. Het was erg intiem dat te lezen en ik voelde me bijna schuldig dat ik het las. Het gaf me ook een klein voorproefje van mijn eigen toekomst als het gaat om het onafwendbare einde van het leven van mijn moeder.

Was er echt even van slag van maar vond het heel bijzonder dat iemand (en uiteindelijk hoe je het ook bekijkt een relatieve vreemde!) mij speciaal genoeg vond dat met me te delen. Dat was en is voor mij heel bijzonder. Noem me een mietje of een jankert .. jammer dan.. ik ben er erg van onder de indruk. Het raakte me op meer manieren dan ik vertellen kan en wil.

Komende week nemen ze definitief afscheid van het lichaam dat ooit een oma, moeder en vrouw was. Ik zal aan ze denken die dag! En doen wat ze zelf ook graag doen, vier wie ze was.. niet hoe ze is geworden!

Sterkte!

8 Responses to Vreemd maar toch zo “bekend”

Reacties zijn tof.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Share if you care
Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.