Thuiskomen

“Don’t it always seems to go that you don’t know what you’ve got till its gone” komt voor in een liedje en er zit meer waarheid in dan ik ooit had kunnen bevroeden. Wat een idioot woord eigenlijk “bevroeden” net alsof  je “bezwangert” ofzo maar goed ik dwaal af. De afgelopen dagen op het nieuwe plekje werd ik wederom met mijn grote neus gewezen op dit simpele zinnetje.

Het geluid van kinderen om je heen, het (soms irritante) verrassende element van de “onverwachtheid” van die blagen als ze met een vriendje of vriendinnetje voor de deur staan en je eigenlijk net niet genoeg boodschappen in huis hebt. Dat geluid is voor mij persoonlijk de allermooiste muziek die er  bestaat. A-tonaal en soms compleet onsamenhangend maar het zijn symfonieën van puur geluk voor me.

Heb dat lang  moeten missen dat “zomaar aanwaaien” van de blaagjes en dat missen was sterker dan wat ook. Ben zo blij dat het weer kan. Dat er ongedwongen en zonder ingewikkelde infrastructurele afspraken (jaja ben van de moeilijke woorden vandaag) gewoon weer een poort open kan gaan waar dan een stukje bloed doorheen komt. Zonder mijn partner had dit nooit gekund. Haar instelling en wens om ook mij weer gelukkiger te zien hebben geleid tot waar we nu zijn en daar zijn onmogelijk woorden voor te vinden om dat goed uit te drukken en aangezien er kinderen onder de 16 zijn die dit lezen laat ik de plaatjes maar achterwege 😉

Na een lange tijd incompleet te zijn geweest mag ik rustig zeggen dat ik weer compleet ben. Ideaal? Nee dat is het niet maar als je het ziet in  perspectief van het maximaal haalbare binnen de mogelijkheden die er zijn dan is het 100% voor elkaar. Tijd om weer door te gaan met leven 🙂

Het leven is mooi … nu het weer nog 😉

 

14 thoughts on “Thuiskomen

  1. Mooi geschreven Menno, het geluk spat er af!
    En dat van die boodschappen.. het is even wennen, maar op een gegeven moment
    heb je “gewoon” altijd genoeg in huis (of diepvries). Belangrijker is nog dat je genoeg
    ruimte in je hart hebt en volgens mij zit dat wel snor.
    Ik wens jullie heel veel liefde en geluk, samen met de kinderen, in jullie nieuwe nestje.
    Liefs…

  2. Hoi Menno.

    Door het volgen en lezen van met name je ‘Alzheimer tweets’ over je moeder heb ik de blogs over je privé situatie niet echt meegekregen. Wellicht zegt dit meer over mij 😉 Inmiddels heb ik ze wel gelezen en kan alleen maar zeggen dat je alles op een ingetogen en realistische manier hebt beschreven. Kortom: Welkom thuis en veel geluk in de toekomst (maar dat zal wel lukken als ik de reacties hierboven lees)

    Groeten,

    Adriaan

Leave a Reply to Menno Drenth Cancel reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.