Mijn dingetjes…

Vanmiddag iets eerder van werk weggegaan om even bij mijn moeder langs te gaan. Soms neemt het leven zo bezit van je dat je te weinig tijd hebt en of neemt om dingen te doen die buiten de dagelijkse zaken vallen. Zo ook mijn moedertje en daarom wat eerder weg. Iedereen zat wederom aan de inmiddels overbekende tafel een beetje te zitten. Het gekke is er hangt altijd een soort verwachting in de lucht als je daar zit. Het is net of ze allemaal ergens op zitten te wachten. Alsof ze allemaal opgehaald worden aan het einde van de schooldag.

Anyhoe, ik ging naast mijn moeder zitten en gaf haar wat extra aandacht en knuffels. Ook al weet ze niet meer wie ik ben, knuffelen doet het altijd goed. Na een tijdje gezeten en geluisterd te hebben naar bewoners en verzorgers kwam er een spelletje naar voren. Het spelletje was simpel in opzet en speciaal voor de wat oudere mens. Kaartjes in verschillende kleuren met verschillende vragen. Vragen over topografie, het koningshuis, oude versjes en algemene vragen.

De verzorgster begon vragen te lezen en heel langzaam kwam er reactie vanuit de ruimte. Het viel me op hoeveel er toch nog wel zat bij de meeste. Vragen waarvan ik dacht “eeuuuhh” werden vlekkeloos beantwoord door de bewoners. Van balkenbrij tot en met gezegdes en spreuken, ze kwamenergens bij iemand wel weer op.

In de tussentijd zat ik een beetje mee te luisteren en betweterig alle vragen te beantwoorden, ik ben inmiddels niet meer zo jong dat ik die vragen niet ken 😉

Ik neem altijd foto’s van mijn moeder als ik er ben en ook deze keer was ik bezig met het maken van een foto. Een gewone foto zoals ik er al zoveel heb. Zittende en kijkende…

ma1

 

Nadat ik deze foto genomen had wilde ik eigenlijk wel weer eens een foto samen met mijn moeder dus ik plaats de camera (telefoon) voor ons op de tafel en richt de lens op ons. Terwijl ik dat doe geef ik haar een knuffel en druk verscheidende keren af in de hoop er een mooie foto tussen te vinden.. dat lukte redelijk.

Ma2

 

Na dat ik deze foto had genomen wilde ik wat instellen op de camera en ik kijk weg van haar. Terwijl ik bezig ben met het instellen van de camera voel ik iets naast mij gebeuren. Ik heb het eigenlijk niet helemaal door wat er gebeurt en rommel door.. tot in ene ik begrijp wat er gebeurt.. Zonder te aarzelen druk ik wederom op de ontspan knop …. de foto spreekt verder boekdelen!!!!

Ma3

 

Ik was werkelijk even van slag.. dit heeft ze heel lang niet gedaan… compleet onverwacht geeft ze me een kus…. en verdomd.. ik heb het nog op foto ook!!! Ik kijk met een enorm domme look naar de camera maar jemig het ging ook al zo snel. Ik kan met recht zeggen dat ik overdonderd was (en nog steeds een beetje ben na het wederom zien van de foto).

Nadat ik de kus beantwoorde met weer een knuffel en een kus reageerde ze wederom primair en ondanks dat ze dit vaker doet was deze keer net even anders.. alsof ze dondersgoed doorhad dat het slecht met haar gaat..

Ma4

 

Een dag met een gouden randje wat mij betreft. Een moment waarvan ik niet meer had gedacht dat het ooit zou komen!

 

30 Responses to Onverwachte genegenheid! #alzheimer

Reacties zijn tof.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Share if you care
Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.