Mijn dingetjes…

In de zon bij de vijver, midden januari maar het voelt niet zo. De zon straalt haar kleine beetje warmte met alles wat ze kan naar ons toe. Het voelt comfortabel.
Ik sta een beetje om me heen te kijken, moe en voldaan na een lange wandeling van ruim een uur.

Een uur alleen met je voetstappen en de dingen om je heen. Nauwelijks genoeg om ook maar iets op een rij te zetten maar voldoende om te erkennen dat je dit vaker moet doen.
Ik kom er niet meer uit, het lijkt alsof mijn hersenen in kortsluiting zijn gegaan. De vonken spatten er van af, ze draaien overuren en gebruiken al mijn energie maar ze lossen niets op.

De hele dag malen, de hele nacht malen. Mix dat met een fors portie schuldgevoel en onzekerheid en je hebt een mooie cocktail die je jaren bezig kan houden. Het is een glijbaan die als je niet snel genoeg weet af te stappen je mee neemt naar de allerdiepste krochten van je geest. Plekken waar het zo donker is dat je zonder licht de uitgang niet meer kunt vinden.

Hou zou het toch komen, de een stapt met het grootste gemak over heel veel heen en de ander maakt zich druk over alles. De een laat de wereld vallen, de ander probeert haar te dragen. 1 maal raden wie het meeste succes heeft uiteindelijk..
Hoe de fuck kun je nou jezelf gek maken over dingen waar je eigenlijk niets meer aan kunt doen!? Waarom blijft dat je achtervolgen? Ik denk echt dat het is om dat je er nog niet klaar mee bent. Hoe zwaar je ook probeert jezelf dat wijs te maken.

“aan de dood ontsnapt” kwam er dit weekend bij, niet voor mijzelf maar wel angstig dichtbij en we zijn er nog niet.

Leed is relatief, voor de een is dat er misschien langer doorgewerkt moet worden, de ander kan even geen nieuwe auto meer kopen en weer een ander krijgt te horen dat ze nog maar een paar maanden te leven hebben. Leed in veel gradaties en voor de persoon die het meemaakt hoogstwaarschijnlijk allemaal net zo erg, relatief..

Kortsluiting dus, hoe repareer je dit. Wie is in staat om het probleem te vinden en de kortsluiting te verwijderen. Schade opnemen en opnieuw opbouwen. Ik ben er inmiddels redelijk zeker van dit de meeste mensen dit niet alleen kunnen en varen op hulp, vrienden, ouders, relaties.. In willekeurige volgorde… Het is tijd want de vonken beginnen onherstelbare schade aan te richten.

Adem in… En uit…

image

7 Responses to Kortsluiting

Reacties zijn tof.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Share if you care
Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.