Mijn dingetjes…

“Goedemiddag mijnheer Drenth, u spreekt met het verpleeghuis van uw moeder” informeerde de stem aan de andere kant mij. Tegenwoordig als ze bellen midden op de dag schrik ik toch altijd een beetje. Aan de ene kant hoop je op het verlossende telefoontje en aan de andere kant vrees je dat zelfde telefoontje. Het was een gesprek dat heel ergens over ging… gelukkig maar eigenlijk.

“Ik wilde nog wat vragen over uw moeder”  ging ze verder “ze is begin vorig jaar gekomen en er zijn nog een aantal losse eindjes die moeten worden afgerond” weet ze me te vertellen. Nieuwsgierig als ik ben (en niet voor jan met de korte achternaam de telefoon opneem) vraag ik of ze me wil uitleggen waar ze het over wil hebben.

“Nou” met overtuiging in haar stem “het gaat om de extra voorzieningen die uw moeder krijgt” en direct valt het kwartje.. oh god ze willen NOG meer geld. Weet dat mijn moeder voor ze in het verpleeghuis kwam beschikte over een AOW en een klein pensioen. Daar kon ze op zich prima van rondkomen zeker in haar eentje. Eenmaal in het verpleeghuis nam het CAK de AOW volledig weg plus nog een beetje. Dat zijn kosten die gemaakt moeten worden voor permanent verblijf in een verpleeghuis. En natuurlijk, ondanks dat ook zij haar hele leven betaald heeft voor verzorging door middel van belasting en premie begrijp ik ook wel dat een dergelijke opvang geld kost maar aan het einde van je leven nog zo genomen worden is redelijk confronterend. Zou bijna zeggen dat ik blij ben dat ze Alzheimer heeft en het allemaal niet meer mee krijgt. Maar goed extra voorzieningen dus…

“Het gaat om wassen”  vervolgt ze haar verhaal “activiteiten en persoonlijke verzorging en daar zijn geen afspraken over gemaakt” Ik heb haar vriendelijk verteld dat dit zeker wel is gebeurt en dat de hoeveelheid papierwerk die ik heb moeten invullen begin vorig jaar dermate veel was dat het inleveren van al dat papier bij een papierhandel zeker voldoende op kan leveren haar een jaar gratis kost en inwoning te geven! Maar helaas, de dame weet van niets en heeft op haar bureau geen bewijzen daarvan.

“Was, 80 euro per maand” verteld ze me en ze gaat verder met een lijst van kosten die gemaakt zouden worden aldaar. Verzekering (?) , persoonlijke verzorging zoals tandpasta (weet dat mijn moeder geen tand of kies meer heeft!), activiteiten zoals bloemschikken, muziek etc etc… waarvan ik geen idee heb of ze daar aan mee doet en wil doen of kan doen… Hoe dan ook de lijst was redelijk en de bijkomende extra kosten ook.

Ik krijg een lijst heeft ze me toegezegd met daarop de zaken die extra geld gaan kosten. Ik heb al even snel gekeken maar ik vermoed een extra 150,- tot 200,- euro per maand aan extra kosten. Dat laat mijn moeder achter met nagenoeg niets.

Maar goed, we zijn dan wel weer in staat de talloze instanties te betalen die allemaal een prettig pand bezetten op een uiteraard mooie locatie. Een damwand kantoor in Diemen zuid is natuurlijk niet representatief voor een uitvoeringsinstantie. Maar goed jullie begrijpen mijn frustratie in deze inmiddels wel. Je kunt net zo goed niets betalen of regelen nu want hoe je het ook doet uiteindelijk nemen ze toch naar gelang. En stiekem weet ik ook wel dat zorg duur is maar dat het inkomende geld zo beroerd beheerd is (aan de buitenkant) maakt het extra zuur.

17 Responses to Mag het een beetje meer zijn?

Reacties zijn tof.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Share if you care
Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.