Mijn dingetjes…

Ik bedacht me vandaag opeens iets, wat vertel ik ze? En met “ze” bedoel ik mijn kinderen. Na de zoveelste kinderporno zaak op TV en in het nieuws ben ik het inmiddels een beetje kwijt. Ik dacht terug aan mijn tijd en wat mijn ouders tegen mij zeiden. En noem me een ouderwetse lul (zonder lul mag ook trouwens!) maar volgens mij was dat een stuk eenvoudiger.

“niet met vreemden meegaan” en “geen snoepjes aannemen van vreemde mensen” en met een beetje pech kwam je een man met een te lange jas en te klein piemeltje tegen in het park die dan zijn “lolly” wilde laten zien. De beste man wist waarschijnlijk niet dat de definitie van een lolly is dat het meer moet zijn dan 2 centimeter maar dat ter zijde. Maar dat was het wel zo’n beetje…

Nu hebben we kinderdagverblijven waar we onze jongste kroost laten in de handen van capabele handen die er voor zorgen de hele dag. Of we brengen ze zaterdag naar voetballen toe en halen ze einde ochtend weer op. Of we zetten ze achter de computer op hun kamer of bij een vriendje… en op al die plekken zijn weer die gevaren aanwezig?

Wat zeg ik ze??? Niet meer naar de kinderopvang? Niet meer voetballen? Niet meer op de computer? Ik denk dat we dan net zo goed een nucleaire schuilkelder kunnen bouwen en ze daar als wassen beeld in neerzetten. Dat is geen leven meer natuurlijk. Maar hoe wapen je ze tegen al dat vuil wat zich “daar buiten” bevind?

Ik vind het inmiddels erg lastig daar een weg in te vinden. Mijn oudste keek mee hoe op het journaal verteld werd dat er mensen zijn die SM zaken uithalen met baby’s van 6 maanden oud! Ophangen aan de beentjes, knevelen… het gaat een ieder zijn inbeeldingsvermogen volledig voorbij! Hij moest er van huilen… en misschien is dat wel, hoe schokkend ook, de enige manier ze te wapenen tegen dat vuil! Laat ze maar (ten dele) zien wat voor ellende er is .. laat ze maar (ten dele) meemaken wat er verkeerd kan gaan en ik kan alleen maar hopen dat de onbevangenheid die een kind zou moeten mogen hebben ergens blijft hangen….

Kinderen moeten toch kinderen kunnen zijn? Laat het zorgen maken maar aan de ouders over… maar op dit moment… weet ik het even niet meer!

13 Responses to Wat vertel ik ze?

Reacties zijn tof.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Share if you care
Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.