Zo mooi beschreven!

Henk van Zuiden schreef dit gedicht over Alzheimer… prachtig… ik pinkte een traan weg…

TOEGENEGEN

Zij zijn zich aan het losmaken
van de omgeving waarin ze groot werden.
Zij zijn niemand anders dan voorheen,
voel maar: de vertrouwde hand, zoen op wang.
Alleen kunnen wij de wereld waarin ze
aankwamen niet vinden —
Oude en nieuwe boeken worden achter
elkaar in hun hoofden open en dicht geslagen.
Soms verhalen ze (hardop of fluisterend)
over iemand die je niet eerder kende.
Blijf luisteren, schuif dichterbij.
Laat ze niet alleen als ze ver dwalen
in andere taal die ze spreken.
Maak jezelf niet wijs dat er nog weinig
in hun leven toe doet, wandel genegen
hun naamloze dagen in en uit, totdat
een vlinder of engel de boeken sluit.

© Henk van Zuiden

Klik hier voor de originele site!

5 thoughts on “Zo mooi beschreven!

  1. Mooi gedicht. Inderdaad niet afhaken en verbeteren, maar luisteren naar het verhaal…..wie weet wat je hoort en waar je komt ;-))

Leave a Reply to Marinka Cancel reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.