Mijn dingetjes…

Monthly Archives: May 2015

Ik stel me zo voor,

je zit in een boot nog aan land. Mensen op de kade, mensen die je kent.

Gebouwen zijn je herinneringen onlosmakelijk verbonden met de mensen

Langzaam vaar je weg, in de boten naast je de mensen die het dichtst bij je staan

De kade wordt kleiner en de mensen vervagen langzaam in de omgeving

De gebouwen zie je maar de verbinding met de mens vervaagt aan de horizon

De boot gaat sneller en de mensen in de bootjes naast je hebben moeite je bij te houden en raken achterop

Geen kade, geen mensen

Kleine gebouwen en meer zee

Mensen in bootjes worden bootjes waar de mens niet meer zichtbaar is

Kleine herkenning van de bootjes maar wie er in zaten kun je niet meer zien

Vage gebouwen, slechts een verstoring aan de horizon

Bootjes worden vlekjes

En dan alleen nog maar open zee, tot dat de zon is onder gegaan.

Alzheimer…

vlekjes

vlekjes

Moederdag, voor velen een commerciële gelegenheid om iPads, IMacBooks of iWatdanooks te kopen voor zijn of haar moeder. Althans dat zou de fabrikant graag willen afgaande op de mailingen die er binnen komen in deze tijd. Voor mij gaat dat allemaal niet op. Net als vaderdag vind ik het allerleukste als je kinderen even aan je denken. Een zelfgemaakte wat dan ook, een tekening en natuurlijk het ontbijt op bed.

Op moederdag ging ik ook altijd naar die van mij of belde haar als ik niet kon. De laatste jaren trok ik gewapend met boterkoek naar het verzorgingshuis zodat alle mensen mee konden genieten van de lekkernijen die mijn moeder ooit zo graag tot zich nam.

Vandaag is de eerste moederdag dat dit niet meer gaat. Niet al te dramatisch hoor want, dooddoener, het leven gaat echt gewoon door. Maar het zijn wel de momenten dat je wat melancholiek kunt worden. Denkende aan wat ooit allemaal zo gewoon was voor je dat je er bijna achteloos mee om ging. En zo hoort het ook want dagelijks stilt staan denkende aan wat je allemaal gaat verliezen in je leven is alles behalve goed.

Vandaag mis ik haar extra, de lach, de gekheid, de dankbaarheid wanneer er een zelf gemaakt iets op tafel kwam, verpakt in crêpepapier. Ik mis haar aanwezigheid en de warme vertrouwde boezem waar ik als klein kind zo vaak tegen aan lag. Mis zelfs haar afwezigheid ten tijde van haar ziekte.

Dus zonder te veel dramatiek, geniet van je moeder en verwen ze als een gek vandaag!

MA_Tuin

Vandaag de actie help Nepal van giro 555. Weer een ramp zou je bijna denken. We hebben allemaal de beelden gezien en weten dat we gewoon moeten helpen.

Ik heb een haat liefde verhouding met acties. Liefde omdat ik altijd  weer verrast ben over de vrijgevigheid van ons volk. De inventiviteit van inzamelen door alle lagen en leeftijden van de bevolking. Haat omdat mensen maar al te graag delen wat ze gedaan hebben. Hoe ze hun geweten sussen en verder leven.

Ook ik deel niet graag of ik wel of niet geef aan een actie of goed doel. Ik doe het omdat ik mee leef of niet. Omdat ik vind dat wij het heel erg goed hebben ondanks dat ook wij het niet allemaal goed hebben. Maar als je niet deelt inspireer je misschien niet. Door mensen te wijzen op de mogelijkheden wordt er misschien meer gedoneerd.

Ik ga er tussen in zitten. Ik heb wat gegeven. Gewoon omdat ik dat kan en omdat ik het wil. Hoeveel is totaal niet relevant. Het is wat ik nu kan missen voor de Nepalese bevolking. Het is ook geen appèl aan een ander om het te doen, dat moet iedereen zelf weten maar ach als je een paar euro kan missen dan zijn ze er blij mee.

http://giro555.nl

image

Share if you care

Updates Blog via Email

Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.