Menno Drenth's

Wie weet ben ik de enige die het opvalt (zou niet de eerste keer zijn en dat is niet per saldo positief) dat alles om ons heen steeds meer gefundeerd is op angst? Angst voor “de buitenlander’ angst voor “de crisis” angst voor “de huizenmarkt” angst voor “de buurman” en angst om de angst. Knettergek van de journaals waarin doem scenario op doemscenario geschetst wordt.

Nou weet ik ook wel dat we dingen hebben waar we angstig voor moeten zijn. Het constante vervuilen van ons planeetje of het steeds schaarser wordende goedje dat Olie heet. Schurkenstaten met kernwapens en de immer doorlopende hartverscheurende armoede in grote delen van onze mooie wereld.

De politiek maakt daar ook mooi gebruik van, populistisch braken ze de ene angst over de andere heen. Tsunamies van god weet wat mogen we verwachten als we sommige heren moeten geloven. “Alles stort in elkaar als we nu niets doen” zegt de ander. “Laat ze de tyfus krijgen in die arme landen” dat geld hebben we zelf nodig. Het voordeel is (voor die heren) dat ze in die landen inderdaad vaak de tyfus krijgen in verband met het ontbreken van schoon drinkwater. Je kent het wel dat spul waar wij onze drollen mee weg spoelen en daar een liter of 9 voor gebruiken per keer.

Nee geen hulp meer, “het zijn allemaal corrupte klootzakken in die apelanden” en ja dat klopt voor een deel ook wel. Er gaat geld verloren aan mensen die misbruik maken van de goedheid van anderen.. NEWSFLASH! Maar is dat dan reden om niets meer te doen? Het is natuurlijk wel belangrijk dat “wij” minimaal 2 keer per jaar op vakantie kunnen.. toch? “Laat ze lekker de tering krijgen daar in die zon..”  nou ja dat krijgen ze dan ook vaak…!

Angst draait het allemaal om en daarmee lijken we inmiddels steeds meer op onze grote voorbeeld. De grote boze vader van de wereld waar de mensen opgevoed worden met angst en beven. Waar de televisie alleen maar praat over angst en doem. Daar waar de hamburger een nationaal symbool is. Daar waar reclame zoveel tijd in beslag neemt dat er nauwelijks tijd is voor televisie. Daar waar je alleen kunt leven als je wat bent. Daar waar vuurwapens gewoon in de la mogen liggen. Daar waar iemand neerschieten uit zelfverdediging (sja als je iemand met een hoody op straat ziet lopen en die volg je en dwing je in een hoekje dan is schieten natuurlijk je enige optie, dat is logisch.. ) En dat vind ik persoonlijk dan wel weer een angstig idee.

Ben der wel klaar mee met die angst voor alles eigenlijk. Natuurlijk moeten we op dingen letten en gezond verstand laten zegevieren. Vanzelfsprekend moeten we samen wat zuiniger zijn op die lompe draaiende bol in dat grote zwarte gat en ja we moeten angstig zijn voor idioten met een kernwapen.. maar voor de rest kan wat mij betreft al die angst beter ingezet worden in iets anders. Gezond verstand is er daar 1 van!

Gezond verstand gebied me trouwens ook te zeggen dat wat mij betreft in de budget afspraken voor dit mooie landje nog een stukje ontbreekt. Als we ziek worden de komende jaren dan worden we verwacht € 7,50 per nacht te gaan betalen voor verblijfskosten zeg maar. Allemaal best, ik ga er van uit dat de chronisch zieken daar een uitzondering op vormen, maar kunnen we dan ook regelen dat alle mensen die in bewaring zitten (lees gevangenis, de petoet, de bajes, tussen 4 muren etc etc) dat ook gaan doen? Lijkt me niet meer dan logisch eigenlijk toch? Geeft weer wat extra inkomsten die hopelijk goed gebruikt gaan worden.

Nou heb ik wel vaker rare titels voor mijn blogs en ik kan me voorstellen dat een titel als deze automatisch de 16+ filters in werking stelt. Denk ook dat het SEO technisch niet geheel onverstandig is de titel toch maar zo te laten. Goed, spleetjes dus. Wat heb ik met spleetjes anders dan die vervelende dingen in de vloer die dienen voor het “accumuleren van stof e.a.” (moeilijk woord voor verzamelplaats) of die pijnlijke dingen in je voeten als je te lang in het water hebt gezeten.

Ik wilde eens een lans breken voor de “wanneer spleetjes” discussie. Ik weet niet hoe het jullie vergaat maar ik ben een die-hard nieuws kijker. Ik blijf graag op de hoogte van het wel en wee in deze wereld. Heb door de dag heen niet zo veel tijd om een en ander bij te houden dus mijn uurtje is tussen 19:30 en 20:30. Het RTL4 nieuws gevolgd door het NOS Journaal van 8 uur.

Lange tijd heb ik het journaal om 8 uur als leidende gehouden. Dat kwam mede omdat zei er eerder waren en ik nog van de Fred Emmer generatie ben. Elleke van Doorn, Pia Dijkstra, Joop van Zijl,  Philip Freriks, Hugo van Rhijn en Gijs Wanders waren voor mij mensen die het allemaal wel MOESTEN weten. Naarmate ik ouder en wellicht wijzer werd werden de gezichten minder belangrijk en de inhoud des te belangrijker. Waar je het 8 uur journaal wat aan de linkse kant ligt van het politieke spectrum leek het RTL journaal wat meer rechts te oriënteren. Inmiddels is het RTL nieuws dermate volwassen dat de combinatie tussen beide een uitstekend beeld van de dag geeft. Alsof je 2 kranten leest zeg maar.

Terug naar het 8 uur journaal en mijn wat aparte introductie over spleetjes. Tegenwoordig “doen” we het met Rob Trip en Sacha de Boer als gezichten voor dit journaal. Die laatste daar gaat mijn speetjes verhaal over. Nee geen ranzige verhalen of speculaties over Sacha de Boer. Aanvankelijk moest ik aan haar wennen wat betreft stem en uitstraling maar daar ben ik inmiddels aardig overheen. Terug naar mijn speetje. Het journaal is voor mij nog steeds een belangrijk moment dat gedragen moet worden door iemand die ik zou kunnen geloven. Als Bassie het journaal voorleest zal de redactionele inhoud echt wel kloppen maar geloven.. nee allememachies dat doe ik dan niet. Als Rob Trip het voorleest vind ik dat prettig, ik vind het een prettige man om naar te kijken en hij heeft een rustgevende stem. Ik geloof hem en vermoed dat je ook uitstekend een drankje met hem kunt drinken en een vermakelijke avond hebt dan (lees wel dit is puur speculatief aangezien ik dat genoegen nog niet heb gehad).

Sacha de Boer, ja dat is een mooie verschijning op de TV. Ze verteld het inmiddels met voldoende overtuiging om mij als kijken te houden. Ik heb ook bij haar het idee dat wat ik aan informatie krijg klopt. “Maar wat dan met dat spleetje Drenth? get to the point!’ Nou mijn dingetje is dat zo nu en dan, en dat is echt niet vaak, Sacha een spleetje heeft. Een spleetje? Ja een spleetje… Een contour op het zichtbare gedeelte van haar lijf dat MIJ opvalt (zet er even bewust MIJ bij want vanzelfsprekend ben ik natuurlijk de enige die daar op “let”).

Dat spleetje leidt mij af… heel plat gezegd. Ik ga onwillekeurig toch op dat spleetje letten ondanks dat ik dat helemaal niet wil. Ik wil informatie hebben en haar ogen lezen om te geloven wat ze me verteld. Maar dat spleetje.. verdorie.. In gezelschap wendt je de blik af en zoek je alternatieven om naar te kijken (in het geval van een zichtbare spleet) maar bij televisie is dat verdomde lastig. Zo groot is die LCD van ons nou ook weer niet en kristal helder dus er is geen ontkomen aan. Als een debiel wordt ik elke keer weer naar dat spleetje getrokken met mijn blik. Nou weet ik dat verteld meer over mij dan over jullie maar hell ik kom er tenminste voor uit.

Het zal een mannendingetje zijn en ik zal tot een minderheid horen die zich daar druk over maakt maar ach, we lezen elkaar nu al zo lang dat ik vond dat ik dat wel een keer kon zeggen. Dus mijn vraag aan Sacha,

“Mevrouw de Boer, ga vooral door met uw werk en hoop dat we u nog jaren op de televisie mogen zien maar doe mij een plezier en check even met de 1e camera man en de regie of het spleetje niet zichtbaar is. Het komt maar zelden voor gelukkig en u doet mij er een enorm plezier mee. Uiteraard als u het niet doet kijk ik met evenveel plezier maar ik vond wel dat u mocht weten dat een gedeelte van uw zendtijd mijn blik op het spleetje gericht is. Niet bewust en zonder bijgedachte maar uit een instinctief gedrag wat ik verder lastig kan verklaren. Freud zou er een aantal dagen over kunnen bomen en een wijs antwoord kunnen geven maar helaas.. Freud is niet meer. Ik dank u voor de aandacht en zal beloven het zo min mogelijk te doen.

Met vriendelijke groet, Menno Drenth”

Tot zover een korte blik in de Psyche van mij die, blijkbaar, niet altijd even logisch is.