Mijn dingetjes…

Monthly Archives: August 2012

 

Mijn eeuwige frustratie althans zeker de laatste 20 jaar. Het is een bekende uitspraak na dat iemand je vraagt “hoe gaat het?”. En weet je het is waar, met slechte mensen gaat het altijd goed lijkt het wel. Ik loop al een tijdje rond op deze aardkloot en heb het geluk de 40 gepasseerd te zijn. Ja geluk want voor hetzelfde geld was ik hartstikke dood geweest 🙂 enfin in die jaren heel wat gedaan en heel wat gezien.

 

Op de weg van mijn leventje liepen met regelmaat mensen met me mee. Vaak kwamen ze van achteren aangelopen al hijgende en hadden ze moeite om bij te halen (dat is makkelijke taal voor “inhalen”). Eenmaal naast me gekomen liepen we een tijdje dezelfde weg in hetzelfde tempo en deelden de ervaringen onderweg. Na niet al te lange tijd merkte ik bij de meeste een verschil van inzicht. Waar ik de tijd nam om dingen in me op te nemen en uit te vogelen liep de ander steeds door. De ander beperkte zich alleen tot de dingen waar grootsheid of gewin bij zat. Zo kon ik genieten van een spreekwoordelijke vogel die zat te fluiten terwijl de ander doorliep naar een ogenschijnlijk onbeduidende maar mooie bloem die een enorme hoeveelheid honing bleek te geven als je deze afbrak. Dat de bloem daarna nooit meer opkomt maakte niet uit want “hij/zij” was toch al voorbij dat punt!

 

Na een tijdje merkte ik telkens dat ik inmiddels degene was die steeds moest bijhalen en al hijgende probeerde bij te blijven. Waar de ander goed gevoed maar een spoor van vernielingen achter zich liet  probeerde ik de restjes te pakken te krijgen zonder echt schade te doen aan mijn omgeving. Uiteraard kwam dat moment dat ik in de verte alleen nog maar een goed gevoede reet kon zien aan de horizon terwijl ik strompelend achterop bleef.

 

Een forse tijd later kom je dergelijke mensen weer tegen en blijken ze het spoor van vernieling groter en langer te hebben gemaakt maar daardoor zichzelf wel een positie hebben kunnen geven waar ze met het grootste gemak het leven doorkomen. Geen zorgen over geld of andere zaken. Werk in overvloed en immer veelgevraagd. Ik bemerkte dat ik nog steeds met de restjes probeerde rond te komen.

 

En dan zo halverwege je leven (of iets er over heen 😉 ) stop je en ontdek je dat het inderdaad waar is, met slechte mensen gaat het echt altijd goed. Betekent dat dan dat ik niet slecht genoeg ben of dat mijn definitie van “goed gaan” gewoon niet klopt. Ben nog steeds niet bereid om over de rug van een ander mijzelf te verbeteren of te verrijken net zo min als dat ik bereid ben aan iedereen te vertellen hoe goed ik wel niet ben.. of denk dat ik ben. En daarmee geef ik zelf al direct het antwoord op de vraag wat je dan moet als je dat ontdekt…

 

Vrede zal ik nooit helemaal mee hebben en ik ben nog steeds allergisch voor het type mens dat mij gaat vertellen dat “volhouden” werkt .. zeker omdat het altijd hen zijn die “geslaagd” zijn in het leven en meestal niet omdat ze zo aardig of filantropisch zijn (uitzonderingen daargelaten). En op geluk hoop ik al helemaal niet meer 🙂 uiteindelijk moet je het zelf doen en de een doet het zonder zich te storen aan een ander en wat hij/zij een ander aan doet en de ander maakt zich daar wel druk om. De laatste zal over het algemeen het minst ver komen!

 

Mijn lijflied voor de eeuwige optimist!

 

Ik maakte vorige week iets mee dat mij tot die tijd nog onbekend was. Ik was op een Nederlands eiland en heb daar een lekkere week vakantie gevierd met hen die mij lief zijn. Prachtig weer en mooie dagen gehad. Veel met de kinderen op stap en lekker op het strand keutelen. Als je daar als vader zit met je petje, zonnebril en korte broek dan val je niet zo op. Je krijgt zo links en rechts een blik, een glimlach of een blik van herkenning. Achter de kleinste aan rennen om er zeker van te zijn dat hij niet in zeven sloten of beter gezegd 7 zeeen loopt.

Over het algemeen geen probleem en een soort van volledige acceptatie van de vreemde mensen om mij heen.

 

Dat zelfde strand bewandelde ik een paar dagen later nogmaals. Weer met petje, zonnebril en korte broek. Ik had voor de gelegenheid (en het warme weer) mijn shirt lekker uitgedaan en dat bungelde aan mijn zij. Voetjes in het zand en lopen.. Lopen tot je er bij neervalt. Even geen zorgen, gesprekken of afleiding. En gedurende mijn tijd op het strand bemerkte ik dat er iets anders was. De mensen om me heen keken anders naar me. Waar vorige week ik nog bekeken werd als een vader die lekker met zijn kinderen op het strand was kreeg ik nu hele andere blikken.

 

Het voelde raar om anders bekeken te worden, ik was en ben nog steeds hetzelfde mens en doe niet anders dan normaal maar toch kreeg ik vaker de “wat doet hij nou hier” blik. Sommige keken je een beetje zielig aan alsof ze dachten “ach die arme man.. alleen op het strand.. zal wel ruzie hebben ofzo” en sommige keken me botweg angstig aan. Natuurlijk als ik met petje, zonnebril en ontbloot bovenlichaam op het strand loop in mijn eentje dan ben ik een potentieel gevaar voor mijn omgeving.. dat begrijp ik ook nog wel.

 

Ik had deze ervaring nog nooit eerder zo duidelijk meegemaakt en niet dat het me nou echt boeit maar het was wel confronterend. Met mijn jongens ben ik een geaccepteerd geheel en zonder een man die “vast wat anders wil” .. best jammer 🙂

 

Enfin.. so be it!

Niet verder vertellen maar het is heerlijk op de wadden 🙂

image

En nu weer terug naar mijn gewone en digitale vakantie!

This gallery contains 9 photos.

 

09-08-1935 is ze geboren en vandaag werd ze 77 jaar oud.  In haar geval mag ik zeggen oud omdat ze dat gewoon is. Maken graag de opmerking dat iemand zoveel jaar jong is geworden maar dat gaat alleen maar op als iemand er daadwerkelijk fris bij zit.. dat is in het geval van mijn moeder niet meer zo.

 

Ik had geen zin in weer een triest blog ofzo… daar heb ik er al genoeg van. Nee ik heb zitten denken aan de eerste herinneringen die ik heb aan haar. Het verst wat ik terug kan in mij geheugen is het “lavet” Nou hoor ik de lezers van onder de 40 al denken “lavet???” wtf is een “lavet?”  Nou ik zal het proberen uit te leggen. Ik ben geboren en opgegroeid in een flat, 3 hoog en niet achter 😉 In die flat geen liften en zooi maar best wel veel ruimte. Een mega zolder waar we graag verstoppertje speelden en meerdere kamers beneden.

 

Naast de keuken was er een washok, geen washok zoals nu waar je de wasmachine stalde maar een natte ruimte. In de natte ruimte was er een soort van douche. Er was ook een granieten ja.. hoe noem je dat soort van aanrecht. Een meter of 2 in de breedte en een centimeter of 90 diep. In het midden van dat granieten aanrecht was een gat met een kraan er boven. In dat gat zat de mogelijkheid om “schoepen” in te steken. Deze konden dan door de bak heen draaien door middel van een molen en daarmee was het een soort van wasmachine geworden.

 

Als je de schoepen er uit haalde hield je een “gewone” bak over die je kon afsluiten en waar dus water in kon blijven staan. Mijn eerste herinnering aan haar was in dat lavet.. ik tot aan mijn borst (gok ik) in het water een beetje keutelen alsof het een echte jacuzzi was. Mijn moeder die er bij stond en (hopelijk) genoot van mijn badje. Ik herkende het later zelf toen ik kinderen had hoe leuk het is ze te zien spelen in een bak met water.

 

Tot mijn 9e woonde ik in die flat voordat we naar een doorzonwoning in een nieuwbouw wijk verhuisde alwaar ze zou blijven wonen tot ik haar voor de laatste keer weg bracht naar het verzorgingstehuis.

 

Ik ben met 2 van de 3 kinderen naar het huis geweest vanmiddag en lekker bij haar gezeten. We zaten heerlijk buiten in de zon en voor haar doen was ze af en toe wat helderder dan normaal. Reageerde op je stem en keer der ogen uit naar haar kleinkinderen. Mijn oudste kon niet van haar afblijven en zat continue aan haar te aaien of op haar rug te kriebelen. “ze lijkt op jou Pa” floept hij er nog uit “Oma vind het ook heerlijk als je over haar rug kriebelt”

De kinderen kwamen en gingen met een goed gevoel weg bij Oma.. Een mooi cadeaus van haar op haar eigen verjaardag!

 

Vandaag is ze 77 geworden! Vond het wel eens leuk om wat oude foto’s van haar te plaatsen 🙂 Foto’s van voor mijn tijd!.

 

 

Mooi nieuws vandaag voor Eredivisie live, Rupert Murdoch neemt een belang van 51% waarmee hij de meerderheid heeft gekregen. Buiten het feit dat dit grote consequenties lijkt te gaan hebben voor de voetbal liefhebber is het vooral een hele grote deal. De beste man (althans FOX) betaald er over een periode van 12 jaar meer dan 1 miljard voor. Dat is een 1 met 9 nullen om precies te zijn 1.000.000.000 en een beetje wisselgeld.

 

De clubs zouden hier van profiteren vertelde ze op het 8 uur journaal en dat is mooi! Ik ben daar blij mee dat de clubs daar van gaan profiteren. Het is een mooi moment nog maar eens de kosten die het voetballen met zich mee brengt onder de aandacht te brengen. Voetbal is leuk voor heel veel mensen, het is de nationale sport van ons kikkerlandje en we zijn er best goed in. We leveren toch al heel wat jaartjes uitstekende voetballers af aan het buitenland waar we op onze beurt dan ook weer rijkelijk voor betaald krijgen, net als de voetballers zelf trouwens. Voetballen is een sport die mensen trekt. De fans die de club door dik en dun steunen en er alles voor doen. De sport vader die zelf voetbalt en het leuk vind naar een wedstrijd te gaan en te kijken. De vader die met zijn zoon lekker wil genieten van de sfeer en uitbundigheid van het voetbal..

Voetbal trekt ook een klein aantal minder leuke mensen. Mensen die het leuk vinden met elkaar op de vuist te gaan en het voetballen daarvoor als kapstok te gebruiken. Als turnen de nationale sport was geweest waren ze daar wel geweest. Met groepjes gaan ze naar het voetballen en spreken af om lekker te gaan matten tegen die klootzakken van de andere club. En als ze dan matten dan wachten ze tot de politie komt en dan gaan ze samen verder tegen de politie. En als de politie niet snel genoeg komt of te soft is vieren ze hun gewelddadige lusten bot op winkelruiten, vuilnisbakken, bushokjes, lantaarnpalen, bankjes, stenen en een auto hier en daar.

 

Nou sprak ik over “we” 2 alinea’s terug alleen dat “we” is niet we maar “ze” . De clubs profiteren, de KNVB profiteert en de spelers.. sja daar begin ik niet eens over. Denk eens met me mee, we worden gevraagd om familieleden een paar uur te gaan helpen in de week omdat er te weinig ruimte is voor personeel omdat de zorg te duur aan het worden is. Ook is er een discussie of we een paar arme drommels die een zeldzame ziekte hebben wel moeten laten leven. Iedereen voelt de ellende van de crisis en op alle fronten moet bezuinigt worden.

 

Bezuinigen.. politie inzet bij voetbal… Ruper Murdoch… 1.000.000.000 …. salaris van voetballers (gemiddeld 305.000 per jaar) … …. ….

 

Ik zou het wel weten, ik zou beginnen bij het voetbal. Laat ze lekker meebetalen aan het handhaven van de openbare orde? Maak een “grote evenementen” belasting waarbij risico analyse de hoogte van het tarief bepaalt. Natuurlijk is het vals dat ik alleen het voetballen noem maar ik weet weinig andere evenementen (die met grote regelmaat terug keren) waar zoveel politie assistentie nodig is. Er is altijd wel wat. Als Ajax tegen Feyenoord  speelt lijkt dat verdomme wel oorlog!

 

Mijn idee?…  (en nee ik maak geen vrienden) belasten die handel!!! Graai ook maar even mee in het grote geld en zet dat in voor publieke doeleinden zoals zorg en andere zaken waar nu elke eurocent geknepen wordt! Als je een beetje handig bent levert dat in ieder geval een aantal tientallen miljoenen op per jaar en wie weet wel veel meer!

 

dat was um 🙂

Share if you care

Updates Blog via Email

Archieven
Baklap2’s tweets


Copyright © 2012. All Rights Reserved.