Hey man!

Een brief .. een brief zoals ik hem had kunnen schrijven aan mijn oudste. Delen van de brief zijn waarheid en delen zijn pure onzin en uit de grote duim gezogen. Het is een experimenteel blog zeg maar 😉

 

“Hey man, had zin om je te schrijven omdat we elkaar zo weinig zien. Hoe was het op school? Onthoud maar dat als je zo oud bent al ik je ook tegen je kinderen zult zeggen “ach lagere school was de mooiste tijd van mijn leven” al zie je dat nu nog niet.Mijn ouwe zei dat ook altijd tegen me maar uiteraard geloofde ik hem niet. Nu weet ik wel beter, weet trouwens wel meer beter nu. Doe je wel je best? Later zul je daar spijt van hebben als je het nu niet doet hoor! Jaja ik zeik ik weet het.. laat me nou ff ..

Wat heb je gedaan vandaag? Ik zoals altijd weer gewerkt, dat heb ik veel te lang veel te veel gedaan. Al dat werken is leuk maar wat levert het uiteindelijk op? Zo vergankelijk als wat allemaal, althans ik ken weinig werkenden die ‘s avonds op de schouder van een collega kunnen leunen. Aan het einde van de dag als het werk voorbij is blijft er zo verdomde weinig over. Het schrijven van facturen geeft nou niet echt de voldoening die ik in mijn leven zoek al helpt het wel om de rekeningen te betalen 🙂

Wees maar blij dat je op school zit, geen zorgen behalve met wie je wilt spelen vandaag en wanneer je dat rottige huiswerk af moet hebben. Uiteindelijk komt de dag dat je geen keuze meer hebt en uitstellen geen optie is. Hoop dat het nog lang duurt voordat die dag komt! Weet je het is fantastisch als je het werk dat je doet leuk vind maar de ellende is dat je snel geneigd bent andere dingen opzij te schuiven allemaal in het teken van “het werk” Uiteindelijk is de prijs die je daar voor moet betalen veel te hoog joh. Wat ik al zei, bakken met geld, mooie auto, mooi huis, 100 miljoen vrienden maar alleen thuis zitten zitten twitteren of feesboeken ‘s avonds .. dat is het ook niet .. echt dat is het niet waard..

Wat ga je doen morgen? Als ik tijd heb kom ik even aanwaaien hoor! Wil je weer even vasthouden en ruiken. Klinkt raar he? Ruiken.. maar geloof me jongen als vader is er niets mooier dan je kind ruiken. Dat is een geur die gaat er nooit meer uit. Vanaf dag 1 dat je in mijn leven kwam heb je een bepaalde geur die vastgebakken zit in mijn neus. Nee die stink scheten tellen niet mee baklap! Ja dat kun je best ja.. heb je van  je moeder 😉 Hoe is het daar eigenlijk mee? Gaat het goed? Kunnen jullie het een beetje vinden zo met zijn allen?

Zat foto’s te kijken van onze vakanties en was gelijk een beetje verdrietig. Met bandjes in het zwembad, figuren maken op het strand .. weet je nog dat we de hond hadden nagemaakt? Mooie vakanties man, die mis ik enorm al weet ik dat er ook wel weer mooie vakanties aan zitten te komen hoor. Lekker in de zon bakken, berlinerbollen eten voor veel te veel geld aan het strand of op de banaan en er dan vanaf vallen 😀

Weet je nog dat we naar het Oostblok gingen? Oma mee, die was toen al niet meer helemaal goed. Jij vallen en ik jou tillen als een soldaat van het strijdveld. Volgens mij is het litteken nog te zien op je knie. Toffe vakanties man. Ik was nog bij Oma en die gaat niet zo goed. Vind het zo jammer dat jullie je Oma nooit echt goed hebben meegemaakt. Was een toffe oma. Verschrikkelijk lief voor haar kleinkinderen en altijd vrolijk. Daar kwam een bulderlach uit joh, als die moest lachen hadden ze een aardverschuiving in China.. echt waar. Lekker schunnig was ze ook altijd. Herinner me een avond in November waar we samen aan het rijmen waren voor een Sinterklaas gedicht. Ik zweer je de teksten die daar voorbij kwamen zijn niet geschikt om in deze brief te zetten, dat vertel ik je wel als je 35 bent 😀 Echt een tof mens die oma van je. Naar om te zien hoe ze er nu bij ligt.

Nou goed ouwe, hoop dat je een mooie dag hebt en heel af en toe even aan je ouwe vader denkt. Mis jullie elke minuut van elke dag en kan niet wachten weer bij jullie te zijn. Mis die ouwe van mij ook.. kan niet meer bij me komen helaas. Gek eigenlijk, zo ben je er en zo ben je weg.. “Leef elke dag alsof het je laatste is” zeggen ze dan als een dierbare doodgegaan is. Nou geef mijn portie maar aan fikkie want dat werkt ook niet. Lekker leeg leven is dat zeg, geen commitment, geen verantwoordelijkheid gewoon doen waar je zin in hebt en met wie je zin hebt.. nee man dat doe je als je 18 bent maar niet meer op je 40ste tenzij je denkt dat je 18 bent natuurlijk. Gelukkig moet jij nog 18 worden en kun je dat allemaal ervaren. Liefde, verdriet, haat en vriendschap. Zuig  het op (niet te letterlijk nemen graag!) en leef het.. dan kan het!

Nou vent ik spreek je snel! Dikke x en ik hou van je.. (jaja ik weet dat je inmiddels te oud bent om dat in gezelschap terug te zeggen) knuffel voor je zusje en doe een beetje lief tegen haar, je broers en zussen zullen je hele leven een deel uitmaken van je lief en leed!

X

je Papaja”

 

Oh, dat wist je al?

Een voor mij nieuw fenomeen sinds kort. Sprak een maatje via een ouderwets telefoon gesprek, je weet wel waar je tegen elkaar praat, en ik had mijn maatje al even niet gesproken. Hartstikke leuk om elkaar weer eens te spreken, even bij praten als ouwe mannen… leuk.

“Hoe gaat het?” Vroeg hij en met veel goede moed begon ik te praten over van de week. Wilde net beginnen over mijn leuke avond met junior en terwijl ik de woorden zocht was hij me al voor. “Was leuk he naar de film met je zoon, laat terug ook. Was het wat dat Star Wars 3D?”
Toch wel een beetje teleurgesteld antwoorde ik “ja was wel tof” wetende dat er niet veel meer over te vertellen was omdat het al bekend was.
“Oh en van het weekend ” begon ik … “ja je was schaatsen he? Met je dochter… gaaf man…”

Enfin zonder een volledige transcriptie van het gesprek te geven was het wel duidelijk. Mijn deelzucht had er toe geleid dat in grote lijnen mijn bezigheden wel duidelijk waren geweest. Gelukkig hadden we nog voldoende te praten maar het maakte wel iets los..

Soms lijkt het net alsof iets pas echt is als je de wereld om je heen laat weten wat je doet. Alsof het niet gebeurt is als je het niet deelt. Waar voorheen de dingen die je deed een geschiedenis creëerde met de persoon waarmee je dat deed is nu je geschiedenis er 1 die gedeeld is.

Vind het nog steeds geweldig om dingen te delen zoals gekke situaties of rare, mooie of ontroerende foto’s maar twijfel steeds vaker aan wat ik deel.

De dingen die ik mee maak met vrienden of geliefden zijn wat een vriendschap of liefde uniek maakt. Je kunt er later over praten of herinneringen ophalen met hen waarmee je dat moment deelde. Je kunt aan de rest een mooi (lees sterk) verhaal vertellen over hoe leuk het wel niet was.

Als ik zo door ga hoef ik in de toekomst alleen nog maar een verwijzing naar een tweet of statusupdate te maken tijdens een virtueel biertje met mijn virtuele vrienden aan een virtuele bar.

Weet niet waarom maar het klinkt toch een stuk minder aantrekkelijk dan nat van de regen een warm café inlopen om gezellig met je maatjes bij te kletsen tot in de late uurtjes..  vind je ook niet?

13 hele jaren!

1999 in de avond stak de blaag zijn kop om de hoek. Blauw omdat mijnheer het nodig vond trapeze te spelen met de navelstreng en deze hopeloos om zijn nek had gedraaid.

Geel omdat mijnheer zijn systeem niet lekker werkte en Bilirubine zijn systeem vervuilde (leek wel een banaan zo geel) en dat mijnheer de borstvoeding gewoon niet prettig, genoeg of lekker vond. Hij ging aan de fles en alles was helemaal top..

Gek van alles wat leeft en groeit maar niet te dichtbij en zeker niet iets dat kan prikken. Dat resulteert in een valpartij waarbij zijn vader hem op de rug 100 miljoen kilometer naar beneden moet slepen terwijl mijnheer na de stress op zijn gemak in slaap valt op mijn rug.

Elke Dino wist hij te benoemen, duizenden euro’s zijn gestopt in zijn dino verslaving en de Schleich fabriek draaide zijn beste jaren met hem als vaste klant. Zelfs het lopen en nadoen van de Ceratosaurus nasicornis (of zoiets) was geen probleem!

Geen idee wat te doen, een eerste is uitvinden en proberen. Falen en slagen…

Gisteren kwam de 13 om de hoek kijken. Alweer een jaar verder. Cito, voortgezet onderwijs, snorretje 😛 en baar in de keel. Lekker met hem naar de bioscoop geweest gisteren avond. De late voorstelling tot middernacht. Genoten van zijn gezelschap, lekker wat eten, praten en rondneuzen in de winkels voor aanvang van de film. Het verbaasde me hoe goed je al een gesprek kunt hebben met hem. Behalve humor is er ook gewoon goed mee te praten. We hadden nog wel wat onderwerpen waarvan enkele hele moeilijke maar dat gaat spontaan en makkelijk.

Bizar hoe snel die 13 jaar voorbij zijn gegaan en wat te gek om te zien wat voor een persoon zich aan het ontwikkelen is. Vooralsnog ben ik apetrots op wat hij is en denk dat ik nog trotser ga worden om wat hij kan worden.

Het was ook een soort mijlpaal, een afscheid van het hulpbehoevende mannetje dat inmiddels zichzelf al aardig weet te redden en hoewel me dat beangstigt vind ik het ook fantastisch om te zien en mee te maken! Gelukkig komen er nog 2 achteraan 😉

 

JSF, Joint Strike Fiasco?

Jaren geleden al bekokstooft, wij moeten mee doen met de Joint Strike Fighter. Een prachtig gevechtsvliegtuig dat door het woordje “Joint” betaalbaar maar toch goed zou worden. Ooit las ik ergens in 2009 dat het toestel zo tegen de 49 miljoen zou gaan kosten. Redelijk bedrag maar neem het feit dat een F16 ongeveer hetzelfde kost dan valt dat wel te overzien. Ik zeg doe er een stuk of 100.

Vandaag las ik op Nu.nl

 De kosten van het JSF-programma zijn inmiddels opgelopen tot 385 miljard dollar, terwijl technische problemen de productie vertragen. Een toestel kost nu 113 miljoen dollar.

Hmmm.. dat is een aanpassing in prijs van een slordige 60 miljoen meer. Nou weet ik niet hoe het jullie vergaat maar als ik een missertje van 110 procent maar naar mijn klanten heb ik best wel een probleem. Nou kan het natuurlijk zijn dat er initieel geen afspraken zijn gemaakt over een maximale hoogte van kosten. Immers het project was prestigieus en zou de Nederlandse markt heel .. nee correctie HEEL veel geld en banen op gaan leveren.

Maar waar is dat geld dan? Waar zijn die banen? Vooralsnog kost het kreng alleen maar geld en een doekje voor het bloeden is dat we maar 1 toestel gaan kopen.. ofzo… voor nu.. denk ik.. wellicht waarschijnlijk eventueel.. toch? Kosten voor onderhoud en vliegklaar te houden een slordige 4 miljoen per jaar minimaal exclusief de excessieve operationele kosten voor als die met scheuren bedekte vliegende misbaksels in actie moeten komen.

113 Miljoen dollar dus.. voor een vliegtuigje… Wat moesten we ook alweer besparen? Defensie moest van ruim 8 miljard naar iets minder dan 8 Miljard. Daarvoor verliezen veel mensen een baan die uiteindelijk ook weer druk uitoefenen op de collectieve kast. 18 Miljard was de totale bezuiniging.. dat blijkt meer richting de 25 Miljard te gaan.. en dan gaan we verder met vliegtuigjes.. die heel .. nee HEEEEEEL veel geld gaan opleveren.. en natuurlijk een enorme ego boost geven.

Het zal wel aan mij liggen maar ik ben het een beetje kwijt. Wilders wil bezuinigen op Ontwikkelingshulp.. toch? Nou is het ontwikkelen van een vliegtuig geen mooie start? Kunnen die arme drommels in de rest van de wereld nog een beetje rekenen op humaniteit van ons in plaats van bommen en stoere flyovers van Joint Strike Fails want voor zover ik weet eten ze daar uiteindelijk niet beter van. En pak dan gelijk de hypotheek rente aftrek voor huizen boven de 800.000 euro aan.. heb het gevoel dat iemand die dat koopt die rente ook wel kan betalen, kunnen we dat geld weer gebruiken voor zinvolle dingen.

Het zal wel aan mij liggen 🙂

Mijn eigen sociale media anno 2012

Al een tijdje worstel ik met de social media. Ik vind het heel erg leuk dingen te lezen en op de hoogte te blijven van het wel en wee van de mensen die ik volg, bevriend heb of via + zie. Na een lange periode van intensief delen merk ik dat mijn deelzucht minder aan het worden is. Krijg minder voldoening uit het twitteren, feesboeken en wat meer is.

Nu ben ik dankbaar voor het aantal mensen dat bereid is mijn relaas over wereld en ziektes en opinies te lezen, heel dankbaar zelfs en ik ben geenszins voornemens dat te veranderen maar ik ga wel mijn sociale gedrag aanpassen.

Minder onzin delen (nee niet stoppen maar minder) en meer relevante zaken die mijn persoon bezig houden. De ziekte Alzheimer neemt een grote rol in mijn leven en ik heb immens respect voor hen die zich daar zo actief voor inzetten. Ik ga daar voor zo ver jullie dat toestaan mijn steentje in bijdragen. Meer delen via mijn blogs.. meer proberen te betekenen voor anderen en iets minder egocentrisch.

Mijn excuses voor hen die mij lezen omdat ze mijn onzin leuk vinden ..

Dus Bakkie 2012 is meer informatie, Alzheimer, opinie en wat me echt bezig houden kan.. Hoop dat jullie dat trekken 🙂 En anders is er altijd nog de “ontvriend” “ontvolg” “zakindepoep” knop 🙂